Objawy choroby serca u kota

Rafał Niziołek – bardzo dobry specjalista w zakresie weterynarii pisze, że: ,, kardiomiopatia przerostowa jest to choroba o podłożu genetycznym występująca u kotów, psów, świń oraz ludzi. Jak jest przekazywana i dziedziczona do tej pory nie do końca jest jasne. Wiadomo jednakże, że stanowi częstą przyczynę niewydolności krążenia, powstawania zakrzepów i zatorowości tętniczej oraz może powodować tak zwaną nagłą śmierć sercową.

Ostatnio przeprowadzone badania w Stanach Zjednoczonych oraz Europie doprowadziły do wykrycia jednego z genów odpowiedzialnych za powstawanie lub nasilanie kardiomiopatii przerostowej. Tło genetyczne choroby udowodniono u rasy Maine Coon oraz ostatnio u rasy Ragdoll”. Przedstawia on również takie kwestie, że ,,najczęściej dotyczy kotów młodych w wieku 1-5 lat, jednakże może występować również u kotów starszych powyżej 10 roku życia. Ale wtedy raczej nie należy mówić o klasycznej kardiomiopatii przerostowej tylko kardiomiopatii wtórnej związanej zwykle z chorobami wieku geriatrycznego kotów – takimi jak nadczynność tarczycy, przewlekła niewydolność nerek przewlekła oraz pierwotne nadciśnienie tętnicze”.

 Pamiętajmy jednak, że klasyczna forma przedstawianego ,,HCM” powstaje w momencie, gdy dochodzi jednak do nieprawidłowego pogrubienia owego mięśnia sercowego, ukazuje się, że głównie lewej strony. W związku z czym owe pogrubienie może również dotyczyć ściany lewej komory bądź tylko przegrody, w większości przypadków jednak obserwujemy formę symetrycznego przerostu poszczególnych  struktur. Jednak dość rzadko dochodzi do owego przerostu ściany prawej komory. Pamiętajmy, że tego typu kardiomiopatię, która dość często charakteryzuje się poszczególnymi zaburzeniami rytmu oraz nagłą śmiercią sercową stwierdzono u jednej z ras Maine Coon, która jednocześnie nosi nazwę rodzinnej arytmogennej kardiomiopatii prawej komory.

To właśnie tu udowodniono tło genetyczne rodzaju kardiomiopatii u rasy ,,Maine Coon”. Podkreśla się również, ze wraz ze swoistym zwiększaniem owej grubości ściany serca mięsień sercowy staje się zdecydowanie bardziej sztywny oraz trudniej napełnia się ową krwią. Jednocześnie dochodzić może również do cofania się owej krwi do lewego przedsionka, który jednocześnie w tej chorobie staje się zdecydowanie bardziej powiększony.